اخراجیها...

سلام توپیه من

از اونجاییکه بابایی نگران ما بوده، من و شما یه 4 روزی خونه نبودیم. بله... بابایی بنابر مسائلی همچون: تنها نبودن من در خونه و زیاد به شما فکر نکردن، رسیدن به مراسم خواستگاریه دایی، استراحت کردن بیشتر بنده در خانه ی پدری، روبه راه شدنم و آمادگی برای ماه آخر که شاید نتونم بیام خونه ی خودمون، ما رو اخراج کرد... ما هم رفتیم جز، اخراجیها مامانیه من...

از خونه ی بابایی اینا بگم که این چند روز حسابی به من و شما رسیدن. هر کس به هر نحوی سعی شو می کرد که به ما خوش بگذره و همچنین بیشتر استراحت کنم. مامانی با آشپزیشون، بابایی با خریدخوراکیهای مختلف، و خاله ها هم که مثل همیشه با در کنارم بودن، به من آرامش می دادن. ولی خب مامانی دلم خیلی برای بابات تنگ می شد. بابات هم که کارش سنگینه و زمان برگشتش زیاد مشخص نیست برای همین توی این مدت زیاد همدیگر و ندیدیم. تا امروز که جمعه هستش اومد دنبالم و الان خونمونیم...

جریان آلاسکایی بودن خونه ی بابایی اینا هم همچنان ادامه داشت و این کمی آزار دهنده بود. مشکل دیگه هنگ کردن سیستم داییها بود که چون بنده زیاد در جریان استفاده از سیستمشون نبودم نتونستم به طور مداوم به وبلاگم و وبلاگ دوستانم سر بزنم. دایی هادی هم خوابگاه رفته برای آمادگی امتحانات پایان ترمش... 

راستی رفتیم خواستگاری. البته یه روز جلوتر یعنی چهارشنبه... جالب بود. خواهر عروس هم مثل مامانت تپل و گرد شده بود. اون یه دختره ناز توی دلش داشت که من همونجا فرصت و غنیمت شمردم و برای شما هم خواستگاری کردم. تازه یک ماهی دیرتر از پسری بدنیا میاد... آخه آدم باید آینده نگر باشه ، مادر...

از دوشنبه هم شاید برم خونه ی بابایی اینا ... ببخشید بریم خونه ی بابایی اینا...

الان یه سری کاره که این چند روزه توی خونه ایجاد شده توسط باباتون که باید برم انجام بدم. خدا رو شکر بابا شام درست کرده و دیگه نیازی نیست به فکر شام باشم...

دوست دارم ابوالفضلم